Selecteer een pagina

Weten wat je wilt (deel 1)

Als je weet wat je niet wilt, ben je alweer een stap dichter bij wat je wel wilt. Er op deze manier naar kijken en het vooral ervaren, geeft ruimte aan jezelf.

Je wilt niet weten hoevaak ik hoor: Ja maar, “ik weet niet wat ik wil”. Bij weten wat je wilt, ben je al gauw geneigd te denken in -wat-. Logisch, want de vraag is ook weten wát je wilt. Daar word je al vroeg mee geconfronteerd als er op de basisschool gevraagd wordt “wat wil je later worden?” Je wordt op dat moment uitgenodigd direct in beroepen te denken, zonder dat je énige ervaring hebt. Wist jij vroeger al wat je wilde? In het beste geval kies je voor iets waar je energie van krijgt, waar je blij van wordt en wat je leuk vindt. Vandaar uit ga je dan een studie doen, stage lopen en rol je wellicht in een baan die je leuk blijft vinden. Alles is echter veranderlijk. Waardoor je op een gegeven moment misschien merkt “hmmm dit is het niet meer, maar -wat- wil ik dan?” De oneindige keuzes van vandaag de dag maken dat proces niet bepaald makkelijker.

 

Hoe wil je je voelen?

In plaats van te blijven hangen in de -wat wil ik- vraag, vraag jezelf eens af hoe je je wilt voelen? Wat wil je ervaren? Misschien kom je er daardoor achter dat je dat al ergens in een bepaalde mate ervaart? Doe daar dan meer van. Of doe iets wat matcht bij het gevoel dat je wilt ervaren.

Ik haal hierbij graag het voorbeeld aan van een goed vriendinnetje van me die een goede baan heeft in de financiële sector. Het is het niet, dat voelt ze aan alles zegt ze, maar ja, ik weet niet wat ik dan wil. Dus voor nu is het wel even goed zo, lekker stabiel. En kan ik vandaar uit kijken wat ik écht wil. Nu maar eventjes aankijken en vanuit hier verder zoeken in plaats van zonder baan zitten.

In mijn reactie daarop komt altijd iets naar voren in de trant van: “Je voelt zelf wat het beste is meis. Niemand anders dan jijzelf kunt het beste beslissen wat je met de tijd doet die je gegeven is.” Dat klinkt misschien wat zwaar. Maar hey, zeg ik dan altijd, je weet mijn standpunt hierin: geld kun je áltijd opnieuw creëren, tijd niet. En dat wéét je wel. Maar leef je er ook naar? Helemaal oké (en slim ook ) om vanuit een stabiele basis stap voor stap -te gaan- voor wat je écht wilt. Ervaar je het verschil met het eerder genoemde -kijken- wat ik echt wil? Kijken kijken, niet kopen, je weet toch;)

Verlangen creëert verandering

Je komt vaak pas écht in beweging als óf het verlangen mega groot is óf er een bepaalde noodzaak is. Als het té comfortabel is of wordt, op welk vlak dan ook (financieel, emotioneel, fysiek, whatever), dan kan ik je op een presenteerblaadje geven: dan zal er weinig veranderen. Wat niet per se verkeerd is. Want een kleine nuance daarin: comfort is ook een fijn iets. Het is daarin net wat je wilt en belangrijk vindt op dat moment. In de specifieke situatie van dit vriendinnetje heb je er denk ik voor te waken dat het comfort niet een zogenoemde “gouden handschoen” wordt. Dat het comfort juist een belemmering of een excuus gaat worden: nu komt er zoveel geld binnen, lekker gemakkelijk, ik weet niet wat daarna komt, dit is wel even prima zo… en voor je het weet ben je járen verder… en durf je steeds minder een bepaalde stap te zetten.

Je hebt altijd een keuze 

Door de woordkeus die ze gebruikte heb ik haar gevraagd hoe het met haar verlangen staat. Is het werkelijk groot genoeg? Of vind je het wel even best zo? Hoe wil je vorm geven aan je verlangen? Met andere woorden: Hoeveel energie heb je nú als je terugkomt van je werk? Voldoende om écht aan de slag te gaan en te onderzoeken wat je werkelijk wilt? Of ben je juist moe en heb je vooral bij te tanken? En komt het later wel? Wat is later? Wanneer is later? Blijf je in de zoeken-modus of ga je naar de vinden-modus? Zomaar wat vragen die je je misschien wilt afvragen? Of niet natuurlijk, het is allemaal oké. Je hebt altijd een keuze. Jij maakt de keuze. En weet daarbij dat geen keuze maken, ook een keuze is.